zaterdag 1 september 2012

verder


Zaterdag 1 September 2012
Wakker worden op Drepano Beach
Km 60 131 
N   E  

Een paar honderd meter verder verwijderd van de SOHO disco zorgde inderdaad voor iets minder geluidsoverlast. Blijkbaar waren er ook niet zoveel bezoekers als de vorige nacht want nu stopte de muziek ‘al’ om 04:00 uur…
 Vandaag vertrekken we vanaf deze mooie plek. Hij is iedereen aan te raden. Het mooist sta je naar onze mening net vlakbij de SOHO strandbar. Daar is ook een (strand)douche en wc’s. Maar informeer wel even naar de nachtelijke party’s. Grote kans dat die elke weekend zijn.

We doen een snel ontbijt met koffie en een paar crackers en rijden om goed half tien weg naar Igoumenitsa. Daar is elke dag tot ongeveer elf uur een groentemarkt en we willen wat groenten en fruit inslaan. De coördinaten van de markt: N39°30.072’  E20°16.041’.
We scoren voor 7 euro een ...

berg groenten en fruit waarmee we bijna een eigen onderneming kunnen beginnen. Daarna maken we nog een stop bij de bakker voor een brood en voor wat lekkers bij de koffie en we kunnen op pad. Vijf minuten later zien we dat onze camper ook wel wat kan gebruiken en tanken we hem vol met diesel voor € 1,57 per liter. 
Ik vraag aan de pompbediende hoe het gaat met het toerisme en zo. Hij zegt dat het op dit moment prima gaat maar dat vooral de winters economisch gezien op een laag pitje staan.
Zoals hij zegt is ‘10% of the Greek people bad en causing the trouble and 90% can’t do anything about it’.
De vriendelijke jongeman vertelt verder nog dat hij pas een weekje met vakantie is geweest naar Amsterdam.
Dan vraagt hij ook nog of de ABN een goede bank is en wat nog meer goede Nederlandse banken zijn. Het blijkt dus dat hij zijn centjes op de ABN heeft gezet en dat heel veel Grieken dat op dit moment doen met hun centjes omdat ze de Griekse banken niet meer vertrouwen. Niet alleen op de ABN overigens maar ook op andere (Nederlandse) banken.
De Nederlandse banken zullen er blij mee zijn. Zoals ook altijd Luxemburgse, Zwitserse, Duitse, Belgische en andere buitenlandse banken blij zijn geweest met onze Nederlandse spaar- en andere centjes.

Goed, nadat wij deze ochtend zo’n 100 euro in de Griekse economie hebben gepompt rijden we verder. De westkust af naar beneden.
We houden de route aan zoals ook de Familie Schulz die beschreven heeft in het boekje ‘Mit dem Wohnmobil nach Griechenland’ – druk 2011 [www.womo.de].
Het lijkt wel alsof die mensen nooit iets anders hebben gedaan dan door Griekeland gezworven, zo gedetailleerd beschreven zijn de routes.
De blauwe boekjes zijn voor vele camperaars een soort van bijbel die in dit geval niet in het nachtkastje maar op het dashboard hoort te liggen. Wij hebben er in ieder geval altijd veel aan gehad. In dit geval rijden we hun route andersom.

We rijden langs Plataria, en in Sivota parkeren we meteen rechts in het centrum op een zanderige P onder een paar prachtige bomen. Een erg leuk gelegen dorpje met wat toeristenwinkels, veel bloemen, en veel restaurantjes aan het haventje. Monique koopt een leuke grote flaphoed en ik een paar slippers omdat ik de mijne thuis heb laten staan. Slippers van het merk Reef voor €12,-. Ze zullen wel net zo nep zijn als de RayBan, Oaks en Dolce Cabana brillen die er voor een tientje te koop zijn.
Aan de miniboulevard zijn vele bootjes te huur om een halve of hele dag alle baaitjes hier langs de kust af te varen. Lijkt ons heel leuk, maar we willen toch weer verder.

Het is erg toeristisch hier in deze streek. Dat zijn wij niet zo gewend. Nu zijn we dit jaar ook wel minstens twee weken eerder in Griekenland op pad dan in andere jaren dus dat zal er ook wel wat mee te maken hebben. De enkele baaitjes langs dit stuk kust hier zijn dichtbezaaid met ligbedden en parasols. Getver, da’s niet ons ding. Ook bij Mikri Amos en Makro Amos zijn de kleine baaitjes overvol. Niets voor ons en onze camper dus.
Dan moeten we opeens het binnenland in. We krijgen ondertussen wel trek en bij Perdiga gaan we richting zee omdat we gelezen hebben dat daar een baai is met een aantal tavernes. Of het wat is weten we niet maar we hebben zin in een warme hap.
We rijden met de camper naar de noordelijke zijde van de baai tot bijna aan zee. Daar eten we bij de enige taverne aan die kant. Een toeristische tent aan een toeristisch strand. Het eten is ok. We bestellen een grote Griekse salade, een moussaka, een souvlaki van kip met bacon, een cola en een mythos bier, en betalen er €30 voor.

Het zijn hier trouwens wel pittige wegen om naar de zee te rijden. De kust is nogal rotsachtig en steil dus de weg naar en van een baai is ook aan de steile en slingerige kant. Nou weten we na vier jaren met deze camper in Griekenland, Noorwegen en Oostenrijk ondertussen wel een beetje wat onze camper kan, dus bij twijfel doen we het niet.




Hoewel…. Bij Agia gaan we richting Sarakiniko en dat hadden we beter niet kunnen doen. Een pokke-end slingeren, de weg op het laatst steeds smaller, en helemaal op het laatst zo stijl dat we slim genoeg zijn om onszelf en onze camper dat niet aan te doen. We waren dan waarschijnlijk in zijn vooruit niet meer terug gekomen en hadden het hooguit in zijn achteruit kunnen doen.
We kunnen gelukkig op het laatst de camper net parkeren in een onverharde hele kleine P links van de weg, maar als we goed en wel staan komt er een dame vanaf een huis (taverne) van de overkant van de straat die zegt dat het een ‘private parking’ is.
Zij zegt dat het best te doen is dat laatste stuk met de camper naar het strand. Nee dame, dan weet ik het toch beter!

We laten het strand het strand en gaan de hele weg weer terug omhoog. Ja, zo gok je wel eens verkeerd.
Eenmaal op de hoofdweg volgen we richting Parga en zijn hier ook slim genoeg om niet de stad in te rijden. Honderden en honderden mensen met personenauto’s zijn ook zo slim want de doorgaande weg langs en boven Parga staat tjok- en tjokvol.
We houden het wat Parga betreft deze keer bij een bovenaanzicht vanaf de hoofdweg. Niks voor ons deze drukte. Overigens ligt de plaats wel echt fantastisch. Misschien gaan we er nog eens in als we veel later in het seizoen zijn.
 Uiteindelijk besluiten we maar door te rijden naar Ammoudia. Daar rijden we ons bijna vast in het zand.
Ammoudia is een dorp met een camperplaats. Of een camperplaats met een dorp? We weten het niet zo goed.  Het dorp heeft een langgerekt sikkelvormig prachtig zandstrand. Daarachter is een soort van park met eucalyptus bomen, met daartussen looppaden  van flagstones. Dit ‘park’ staat dus voor een groot deel vol met campers waaronder  opvallend veel Italianen. Aan het eind/ begin van het dorp langs de monding van de Acheron rivier is een pier waarop ook een hele rij campers staat. Jee, wat een kampement zeg. 

We lezen in het boekje van WOMO dat de inwoners van het dorp verdeeld zijn over de campers daar in het ‘park’. Een deel van de bewoners wil ze weg hebben vanwege de verstoring van de natuur, en een ander deel (taverne-eigenaren, supermarkten e.d.) vindt het prima vanwege de klandizie. We snappen beide standpunten. Zeker ook het eerste.
Ja, wij vinden het óók geweldig om een camperplek te vinden vlakbij het strand.
Nee, dit vinden wij veel teveel van het goede. Het lijkt bijna een woonwagenkamp. Tientallen  campers – voor het merendeel Italianen dus – staan her en der tussen de eucalyptusbomen.  De Italianen vormen graag groepjes zo te zien. Campers in een carré bij elkaar  met de luifels naar elkaar gericht om een leuke ‘binnenplaats’ te creëren.

Nou is dit zo’n situatie zoals je die sowieso ook wel aantreft op de officiële Griekse en Italiaanse campings. Gewoon wat chaotischer en minder georganiseerd en gestructureerd dan in bijvoorbeeld Nederland. Maar daar is op zich niks mis mee natuurlijk. Ieder zijn ding.
Afijn, laten we het er maar op houden dat het niet zo óns ding is. Vandaar dat we altijd vroeg in het voorjaar of laat in het najaar met de camper op wat langere trips gaan.
Blijkbaar zijn we wat betreft ons ding nu te vroeg (voor het najaar). Maar we konden even niet anders.
Ach ja, een luxe probleem uiteindelijk.


We vinden een plekje helemaal aan de rand van het ‘camperpark’ naast een stuk of vier Italiaanse campers. En vlakbij het zwerfhondendeel van de camping.

Eerst maar eens een ijsje kopen bij de dichtstbijzijnde winkel. Een Magnum-achtig iets met nootjes. Hmm! We absorberen ze op een bankje langszij de uitmonding van de Acheron rivier. Een echt Grieks tafereeltje met de bekende blauw-wit-rood-groen geschilderde vissersbootjes.

Via het strand lopen we terug naar onze camper. De bekende Noord-Afrikaanse nepspul verkopers zijn ook tot op dit deel van Griekenland doorgedrongen. Een ‘echte’ Rayban’ koop je hier voor een prikkie. Wij doen het liever met een wel echte Polaroid, een verademing voor auto- en dus camperrijders. Het grootste deel van schittering in je autoruit wordt er mee weggenomen. Daar kan geen Rayban zonder polarisatie tegenop. Probeer het maar eens.
Genoeg promotie.
We duiken de zee in die hier zeer langzaam dieper wordt. Daarna koud afdouchen met shampoo met de stranddouche en we zijn weer helemaal fris.
Honger hebben we niet. Wel een lichte trek die we stillen met wat vers brood met tzatziki en een wijntje.  Ondanks de vele camperaars zien we niet veel bezoekers in de tavernes aan de overkant van de straat. Maar misschien hebben ze net als wij ook vanmiddag al de hoofdmaaltijd gegeten.

Geen disco, wel een licht vuurwerk van een paar minuten aan de rand van het dorp. We vrezen het ergste. Gelukkig wordt het vanaf een uur of elf heerlijk rustig buiten.

Truste

Zaterdag 1 september 2012
Overnachten in Ammoudia, Griekenland
KM 60230
N39°23802   E20°48147

mm2greece2012 weergeven op een grotere kaart

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen