zondag 2 september 2012

Een droomplaatsje (althans voor ons)

Zondag 2 september 2012
Wakker worden in Ammoudia, Griekenland
KM 60230
N39°23802   E20°48147


Wat een heerlijke rustige nacht was het. Heel anders dan de afgelopen twee nachten. Monique is nog hartstikke daaps als ze om acht uur wakker wordt. Ze kijkt uit het zijraam aan het voeteneind van het bed en zegt ‘Hé, zijn al onze Italiaanse buren al zo vroeg weg? Ik moet toch wel erg goed hebben geslapen want ik heb ze niet horen vertrekken’. 
Ik zeg ‘Monique, je kijkt uit het verkeerde raam, ze staan aan je hoofdeinde….’. 

Die heeft het echte zondagochtend gevoel dus. Eenmaal écht wakker maakt ze ...
een ontbijtje voor ons wat op zondag altijd een ontbeitje is. Waar we dan ook zijn, op zondag een gekookt eitje bij het ontbijtje. Die van Monique vier minuten, die van mij zes.

Om half tien vertrekken we want hier blijven we geen dag langer. Dat klinkt negatief maar dit is geen bestemming voor ons. Let wel, voor óns. Vele anderen hebben het hier wel goed naar hun zin.
We willen een stukje het binnenland in. Naar Glyki, aan de Acheron.
Via Themelio, Koroni, Kypseli en Potamia zijn we in drie kwartier in Glyki. Daar gaan we aan het einde van de weg links en vrij snel net vóór een Kmoil tankstation gaan we rechts en volgen de Acheron aan de linkerzijde. Wegwijzer ‘Springs of Acherontas’.


Er volgen een paar tavernes en bijna aan het einde van de weg is een grote zanderige P met heerlijk schaduwrijke bomen waar we de camper opdraaien. Er staat onder een paar bomen een camperbusje en iets verderop staan een paar auto’s. Da’s wel wat anders dan in Ammoudia. We zetten de camper half onder een gigantische boom pal áán de rivier en voelen ons Adam en Eva in het Paradijs. Gelukkig groeien er geen appels aan deze boom maar eikels en die lusten we toch niet. Dus wat dat betreft kunnen we niks verkeerd doen.

Oh oh wat is het hier mooi! Kijk daarom zijn we gaan camperen. De domper van de camperplek van afgelopen nacht wordt volledig gecompenseerd door deze. Eigenlijk zouden we de plek helemaal niet verder bekend moeten maken. We moeten er toch niet aan denken dat hier een stuk of tien campers een kampement gaan opslaan. Oh oh wat is het hier mooi! Ja, nog een keer. 
De Acheron is een snel stromende rivier die een eind verderop in de bergen zijn oorsprong schijnt te hebben [link]. Voordat we de omgeving verder verkennen lopen we naar de taverne naast onze P en drinken twee heerlijk Fredo’s Espresso ‘Sweet’ (veel suiker). Die drinken we op het terras bijna met de voeten in de snel stromende Acheron. Mensen, je drinkt zelden iets op zo’n locatie, geloof ons.
Na dit genot van de heerlijke kouwe koffie’s en de locatie lopen we richting einde weg. Ok, ook hier is het op een zondag licht toeristisch. Raften en paardrijden op, in en langs de rivier zijn erg populair. We worden dan ook al vrij snel aangesproken door Thomas van Vivi rafting of we willen raften. Misschien straks wel. € 15 voor zijn tweetjes voor een tochtje van 20 minuten is heel redelijk vinden we. Niet dat het hier zo wild gaat dat je op moet passen dat je de boot uit stuitert, maar vanaf het water ziet alles er toch weer anders uit. Niet?
We lopen langs nog wat kraampjes. De eerste kraamman vent met potten Honing. Hij heeft vier soorten die we alle vier mogen proeven. Heerlijk. We beloven op de terugweg van onze wandeling een pot te kopen.

Zo zijn er nog een paar kraampjes maar niet(s() van onze gading.
Dan gaat de straat over in een mooi geplaveid wandelpad en lopen we door een prachtig bos stroomopwaarts links van de rivier. De natuur doet hier zijn best om goed op de foto te komen. Her en der in het bos proberen nog wat Grieken spulletjes te verkopen zoals geroosterde maiskolven en sieraden. 
Uiteindelijk zijn we bij de rivier op de plek waar het hier eigenlijk toch wel om draait. Hot item – of beter: cold item - is stroomopwaarts door de rivier lopen zover als je kunt of durft. Het beste is met alleen zwembroek of bikini aan. Op dit punt is de rivier slechts kuitdiep maar we hebben al gelezen dat er verderop stukjes gezwommen moet worden. En nogmaals: oh oh, wat is het hier mooi!
We vinden het op dit moment eigenlijk al te laat om het te doen plus te druk op deze zondag plus we zijn er nu niet op voorbereid. Morgen dan maar als het waarschijnlijker ook een stuk rustiger zal zijn.

Op de terugweg komen we weer langs de kraampjes waar we bij de honingman een grote pot kopen. Hij noteert ons mailadres voor een kerstkaart. 
We spreken bij zijn kraam tevens de Duitsers van het camperbusje naast ons. Die hebben hier ook overnacht maar trekken vandaag verder.
Thomas van de rafting houdt ons weer aan en we spreken af dat we eerst wat gaan eten en dan een boottochtje bij hem zullen maken.
Zo gezegd zo gedaan. De dame van de rafting wil ons eerst in een boot stoppen waar er al 6 in zitten maar Monique wil graag een boot voor ons twee alleen. Plus de driver uiteraard.
Ze krijgt het voor mekaar hoewel we dan twintig minuten moeten wachten.
Labros is onze kapitein. We krijgen in het kort wat instructies hoe en wat. ‘Slow’ is langzaam peddelen, ‘Hard’ is snel peddelen, en ‘Stop’ is de peddel uit het water. Hoeveel  simpeler kan een activiteit zijn.  
Daar gaan we dan.

We komen al vrij snel langs onze camper. En hebben we straks gelachen om alle voorgangers die voorbij kwamen nu zijn de rollen omgedraaid als we langs de diverse taverne’s komen. Stoer blijven kijken dus. 
We zijn een ‘good team’ zegt Labros herhaaldelijk, maar we vermoeden dat al zijn klanten dat zijn. We stuiteren af en toe over een paar stenen en hopsen over wat stroomversnellingen maar echt spectaculair is het niet. Toch is het wel een leuk ritje. We eindigen bij een prachtig aan de rivier gelegen terras net vóór de grote brug. Daar worden we opgepikt door de auto met aanhanger van Vivi Rafting.
De beloofde 20 minuten zijn er volgens ons maar 15 maar alá. ‘Time goes fast when you’re have fun’ hebben we ze al horen zeggen tegen andere klanten.

Terug bij onze camper zien we dat bij de boom 30 meter verderop een ander soort camperaars zijn gekomen. Zigeuners, of Roma’s. Houd me ten goede, er schijnt een verschil te zijn.
De mannen en de jongens verdwijnen op een gegeven moment met een paar busjes en de vrouwen blijven achter om te koken en om de was te doen in de rivier. 
Er wordt flink over en weer geschreeuwd (of gescholden?) en her en der geslagen. Slaan hebben ze bij deze bevolkingsgroep wel een (los) handje van, dat hebben we al meer gezien. Kind scheldt op moeder, moeder scheldt op en slaat kind. Vrouw scheldt op man, man scheldt op en slaat vrouw nog harder. Man scheldt op dorpsoudste, dorpsoudste scheldt op en slaat man. Zo gaat dat waarschijnlijk al eeuwen. Een onderdrukt volk wat zelf ook onderdrukt.
Om er aan te ontkomen zal een individu de gemeenschap waarschijnlijk moeten ontvluchten.

We vinden dat we vandaag weer genoeg hebben meegemaakt, maken een heerlijke salade met tzatziki en luisteren de rest van de avond naar het kabbelen van de rivier. Om 22:00 uur zijn alle mensen verdwenen van ons terrein en hebben we hemel en aarde voor ons alleen.

Truste

Zondag 2 september 2012
Overnachten in Glyki, Griekenland
KM 60250
N39.32736°   E20.61703°


mm2greece2012 weergeven op een grotere kaart

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen