maandag 3 september 2012

ruw Griekenland


maandag 3 september 2012
Ontwaken aan de Acheron rivier bij Glyki, Griekenland
KM
N39°32736   E20°61703

Ik droom dat ik ontwaak in een tentje midden in het Gelredome. Als ik naar buiten kruip blijkt het hele stadion gevuld met mensen die me een heel beheerst maar zeer aanwezig applaus geven. Het geluid van zestigduizend handen komt bij me binnen. Ik vraag me af waarom maar dankbaar buig ik. Dan stoot ik mijn hoofd tegen het schapje boven me en wordt ik wakker.
Het applaus blijken de duizenden en duizenden kabbelende golfjes in de rivier de Acheron te zijn waar ons bed bijna boven hangt. Het klinkt inderdaad net als een applaus wat eeuwig aanhoudt.

Omdat we even geen zin hebben om ...
naar een bakker op zoek te gaan bakken we zelf wat broodjes af. Daarna prepareren we ons voor de tocht door de rivier. Zwemspullen onder de gewone zomerkledij, een paar maaltijdrepen van Modifast zijn altijd makkelijk en compact als voeding, een stuk klimtouw gaat bijna altijd mee in de bergen, drinken, waterdichte zak voor eventueel over de rugzak, en – ja ja heel inventief - een heel klein roze luchtbedje van de DA waar precies een rugzak op past. Want we hebben gelezen dat de echte helden zover de rivier doorwaden dat er plaatselijk gezwommen moet worden in het ijskoude bronwater.
Om 10:00 uur gaan we op pad.

Zoals verwacht zijn we bijna de enigen. Bij de startplek trekken we eigenlijk meteen maar alles uit op de zwemkleding en de waterschoentjes na. Na de eerste minuut, waarin het niet dieper is dan tot net over de enkels, kijken we mekaar al aan met een blik van ‘dat gaat hem niet worden’.
Maar de ware bikkels komen al snel boven en we zetten door. Al snel moeten de bovenbenen er ook aan geloven. Het lijf is dankbaar dat er af en toe links en rechts wat plekken zijn waar het op het droge kan staan.
Als het water dan tot kruishoogte stijgt weet mijn pieleke (want dat is het binnen enkele seconden geworden) niet wat hem overkomt. Die dacht een lekkere warme vakantie te hebben. Ja ik weet het, flauwe mannenpraat, maar zelden is zo waar als hier en nu.

Dan komen we op de plek waar bijna iedereen afhaakt. Tien meters die te diep zijn om te lopen. En tegen de stroming in met deze ijzige watertemperatuur lijkt het opeens een vijftigmeter bad. We doen verschrikkelijk ons best om een persoonlijk record te vestigen want de kou snijdt de adem bijna af. Maar wat is het hier mooi en wat is het een geweldige ervaring. Voor dit zou een beetje sauna een vermogen neertellen.

Die Monique van mij is de held van de dag. Normaal is zij al panisch als ze een goudvis in een kom ziet springen en heeft ze bij een zeewatertemperatuur van 25 graden minstens vijf minuten nodig voordat ze haar borstjes ook aan het nat waagt.
Hier gaat ze er in!  ‘A hero for one day’ zong David Bowie. Maakt niet uit. Astronaut Neil Armstrong was ook een ‘hero for one day’. Maar hij schreef geschiedenis. Zo ook mijn Monique. Ja, MIJN Monique!


Zo, genoeg de hemel in geprezen. Per slot van rekening doe ik het ook en ben ik dus ook een klein beetje een held…
De droge plek aan de kant die dan volgt lijkt opeens het paradijs. Vooral ook omdat precies daar de zon schijnt. De kale witte bergwand reflecteert de zonnewarmte als een grote hotstone. Het echte saunagevoel. Helemaal bijzonder zijn de tientallen gekleurde vlinders die zich hier ook lijken op te warmen.
Er volgen dan nog enkele van deze koude en heldhaftige hindernissen maar na anderhalf uur besluiten we om te keren. Bij de diepe plekken komen we nu andere mensen tegemoet maar niemand durft het te wagen. Terug is het allemaal wat beter te doen omdat we dan stroomafwaarts zwemmen. Toch zijn we door en door koud, en blij als we op een droge plek in de zon even kunnen bijkomen.
Overigens vindt ons miniluchtbedje veel bijval van de andere Acheron-gangers. Onze rugzak blijft zo mooi droog als we hem voor ons uit duwen door het diepe. Dus bij deze als tip voor een ieder die ook wat dieper de kloof in wil.

We zijn het water ingegaan aan het einde van het pad dat links van de rivier loopt, stroomopwaarts gezien. Maar het is ook prachtig om op de terugweg door te lopen tot het laatste parkeerterrein, in dat geval rechts van de rivier. Op de heenweg links dus. Duidelijk?
Op dat stuk lopen niet veel mensen en is het ook prachtig prachtig prachtig.


Al met al vinden we deze plek een www.camperplaces.com/top-place waard. Althans, als je ook de Acheron ‘loopt’.
Je krijgt een prachtig stuk natuur voorgeschoteld wat veel mensen helemaal niet verwachten van Griekenland. En het is slechts een klein uurtje rijden vanaf de kust. Veel camperaars blijven aan de kust en missen prachtige dingen in het binnenland. Deels begrijpen we ook wel dat als je een loeiert van een camper hebt je wat huiverig bent om onbekend gebied in te duiken. Dat is een reden waarom wij niet groter willen dan zes meter en uiteindelijk het liefst een 4 x4 camper hebben. Helaas zit dat er nog even niet in.
Behalve de rivier bewandelen, raften, en paardrijden kun je in dit gebied ook prachtig wandelen en mountainbiken. In het centrum van Glyki vindt je een info-bord met info. Logisch.



Ja, dit is het andere Griekenland. Anders dan de vissersbootjes, de baaitjes en de blauw-witte stoeltjes bij de taverne’s. Dit is de ruwe-diamant-Griekenland die je bijvoorbeeld ook helemaal in het noorden aantreft. Zie ook www.mm2greece2011.blogspot.com.


En wat een contrast met de camperplek van Ammoudia . Als we hier staan weten we weer waarom we willen camperen. ’s Avonds gewoon heerlijk alleen of met een enkel ander klein busje.

Vanavond delen we de locatie inderdaad met een andre camperbemanning. Een kleine camperbus volgepakt met een gezin met drie kinderen. Last hebben we er niet van want ze staan vijftig meter verderop.
Op een plek onder een boom waar even tevoren nog een aantal kippenzigeuners stond.
 3 vrachtauto’s vol met kippen. De betreffende boom lijkt favoriet te zijn bij de zigeuners. Gisteren stond er ook al een aantal in de namiddag.
Blijkbaar komen ze na hun werk (de markt) hier om te rusten, te eten en de was te doen in de rivier. Back to basics. Af en toe horen we een kip krijsen alsof hij in doodsnood is. ‘Chicken tonight’ zeg ik tegen Monique.


Voor ons even later ook, maar dan aan een spiesje heerlijk gemarineerd en in de grillpan bereid samen met grote aardappelschijven in basilicum, en paprika.



Na het eten lezen en schrijven we nog wat om rond tien uur weer even buiten te gaan zitten met een likeurtje. Ontelbare sterren hangen boven ons. We zien allebei vrij kort na elkaar twee sterren die het niet volhouden. Met een mooie streep laten ze zich als ware helden vallen.
We doen een wens, want dat mag bij een vallende ster. Alleen mag je hem niet uitspreken want dan schijnt hij niet uit te komen. Dus doen we dat ook maar niet.
Gezond en gelukkig gaan we slapen….

Truste

maandag 3 september 2012
Overnachten onder een prachtige sterrenhemel aan de Acheron rivier bij Glyki, Griekenland
KM 60250
N39°32736   E20°61703

mm2greece2012 weergeven op een grotere kaart

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen