donderdag 30 augustus 2012

Drepano


Donderdag 30 augustus 2012
Ontwaken op Drepano Beach, Griekenland
KM 60 131 
N  E

Kijk, daar doen we het voor. Ontwaken met de camper op het strand en als we naar buiten gaan slechts 30 passen naar de zee. We hebben ze geteld.
Of we wakker worden van de kabbelende golven weten we niet, maar het is wel het eerste wat we deze ochtend horen tezamen met de ‘Kalimera’s’ en de ‘Jassas’sen’ en Jassoe’en’ die over en weer geroepen worden door de eerste oudjes die komen zwemmen.
Tafeltje en de stoeltjes buiten en dan eerst een koffie.
Daarna pakken we de fietsen van de fietsdrager en
fietsen we in ongeveer 15 minuten naar Igoumenitsa. Voor een groot deel kan dat vanaf een mooi geheel vrij liggend fietspad.
Op zoek naar een supermarkt voor brood en verse groenten en fruit. 


‘Poe iene ena supermarket?’ spreken we blijkbaar goed uit want de ondervraagde Griekse voorbijgangster wijst ons perfect de weg.
Daar in de supermarket is een hele aardige dame met ogen zoals alleen Griekse dames die kunnen hebben. Zij geeft Monique wat tips over tzatziki en ook over waar en wanneer er een groentemarkt is in Igoumenitsa. Als gevolg van de tips nemen we o.a. heerlijke verse Griekse yoghurt mee met komkommer. De rest voor de Ttatziki hebben we al in huis/camper.


Eenmaal terug bij ons mobiele strandhuisje ontbijten we met het gelige soort maisbrood wat we ook in de supermarkt hebben gekocht.
Wat een luxe zo boven op het strand! We gaan hier nooit meer weg. Da’s toch wel een van de leuke dingen van camperen. Alles bij de hand en voor een aantal dagen de mooiste plek van de wereld aan je voeten.
De Grieken goed op weg met afvalscheiding
Voor de rest verloopt de dag een beetje zoals gisteren. In de ochtend en de namiddag is het redelijk druk op het strand, op het heetste moment van de dag blijft iedereen weg.
Halverwege de middag halen we twee heerlijke Frappé’s bij de strandbar 50 meter verderop. Kouwe koffie zeg maar, samengesteld uit Nescafé, water, gecondenseerde melk, veeeeeeeeeeel suiker en ijsklontjes. Elke Griek loopt ermee (weg).
Er bestaan ook nog ander varianten van de kouwe koffie’s: Fredo Cappucino en Fredo Espresso.Een belangrijk verschil met de Frappe’s is dat de Fredo’s met verse koffie gemaakt worden.
Dat was dan meteen ook wel weer het belangrijkste voor vandaag. We voeren verder geen reet uit. Vakantie toch?

Nou vooruit, Monique sport nog wat door op haar fiets 3 minuten verderop broodjes souvlaki te halen bij een snackbar/kantina langs het strand. Ze zijn wel lekker, maar we hebben wel eens lekkerder op. De snackbarhouder is trouwens geïnteresseerd in de mountainbike van Monique. ’How much’, vraagt hij meerdere keren. Monique zegt dat ze er nog drie weken op moet fietsen en dat we terug reizen vanaf Patras dus dat gaat hem niet worden.
Met de zon verdwijnen ook de dagjesmensen van het strand en blijven de camperaars over. We staan behoorlijk alleen maar wel vlakbij de strandbar die ook lijkt te sluiten. Hoe anders zal dat straks blijken!
De meeste camperaars zoeken mekaar toch op en gaan redelijk dicht bij elkaar staan. In onze beginjaren deden we dat ook wel vaak, nu zoeken we toch meestal de stille plekjes op.
Hoe verkeerd hebben we nu gekozen…. 

We kijken de rest van de avond onder het genot van wat ouzo met ijs naar de ene na de andere ferry die als feestverlichting voorbij varen. Het is net de Westerschelde, maar dan anders.
lag het aan geen statief.....
.... of toch aan de ouzo?
Eigenlijk speelt het volgende zich in het eerste kwart van ‘morgen’ af maar we schrijven het maar bij deze dag want ‘truste’ is voorlopig helemaal niet aan de orde!
‘Dance Valley’ en ‘Emporium’ zijn wat namen die de lezers misschien wel bekend in de oren klinken. Ons ook. We zijn op zich ook wel in voor ‘dance’, ‘trance’, ‘techno’, ‘house’ en soortgelijke muziekvarianten. Per slot van rekening ben ik muzikaal volwassen geworden met artiesten als o.a. Kraftwerk, Tangerine Dream, en niet te vergeten Klaus Schulze, als voorlopers van bovengenoemde muziekstijlen. Ok, ze hadden iets minder heftige beats maar ze waren zo Techno en Trance als wat.
Stel je nu voor dat er een hele grote Dance-tent is, waarin het rondom vol hangt met speakers en vooral subwoofers, de DJ helemaal los gaat van 00:00 uur tot 06:00 in de ochtend, het publiek uit zijn dak gaat (wat er niet op zit hier) en je camper staat midden op de dansvloer…..

Well, that’s the shit that happened to us guys!!

We horen de muziek, daar valt geen ontkomen aan. We voelen de muziek, daar valt ook geen ontkomen aan. Er zitten echt een paar fantastische nummers bij maar ons valt het zo midden in de nacht iets minder goed. Oordopjes die we bij ons hebben geven weinig effect. De beats en bassen voelen we tot onze botten. En dat is geen flauwekul. Hoe heavy moet het op de dansvloer wel niet zijn.
Zes uren lang worden er op ritme’s van een soort Indiaanse krijgsdans allerlei samples van hedendaagse hits gebakken. Maar we moeten zeggen, de DJ doet zijn werk goed.
Ergens tussen 4:00 en 5:00 slapen we lichtjes. Het laatste nummer van 05:00  tot 06:00 beleven we intens. De stilte die valt na de afsluiting met een vrolijk Grieks liedje is oorverdovend. Die kreet wordt wel vaker gebruikt maar het dove oren gevoel is het enige wat over blijft.
Dus camperaars, als je op deze mooie plek gaat staan in het hoogseizoen, informeer dan even bij SOHO wanneer de nachtelijke party’s zijn. Geloof ons, je doet geen oog en oor dicht.
En we zijn zeker geen ouwe lullen.

29 augustus 2012
Overnachten – maar niet slapen - op Drepano Beach, Griekenland
KM 60 131 
N   E

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen