woensdag 5 september 2012

'This is Greece, guys!'


Woensdag 5 september 2012
Ontwaken in Kanalia, Griekenland
KM 60307
N 39.05529    E20.70009

We hebben een goede nachtrust gehad. En nu tijdens ons ontbijt om 09:00 uur is er nog geen teken van leven bij de overige acht campers. Oh ja, toch, onze buurman komt héél voorzichtig de camper uit om de rest van zijn huisgenoten niet wakker te maken. Hij begint het buitenleven zoals hij het gisteren eindigde: achterover op de stretcher met de voeten naar het strand gericht. Ja heerlijk toch?
Dan pakt hij een hele sportieve ATB die een paar maatjes te klein voor hem is. Of eigenlijk is de buurman een maatje of wat te groot voor de fiets. Want met een echt sportlichaam is hij niet gezegend. Hoewel, ik heb ook topdarters met zo’n lichaam gezien.
Hij slingert weg op de fiets alsof hij ..
..voor het eerst zonder zijwieltjes op pad is. Na vijftig meter over het gras eindigt de rit bij de laatste camper in de rij. Hij pleurt de fiets in het gras, gaat iets doen wat buiten ons zichtveld is, en komt na een paar minuten het hele eind weer terug gefietst.
Vervolgens gaat hij verder met zijn ligbed-activiteit. Dan komt ook heel zachtjes zijn zoontje(?) uit de camper, die een heerlijke buik-op-buik sandwich met zijn vader maakt. De vader kroelt vervolgens liefdevol het jongetje op de rug. Aaaahhhhhhh…… lief……

Nou, zo zie je maar, er valt toch nog van alles te zien en te genieten op zo’n ochtend.
Ondanks het mooie strand is een camperplek naast tweehonderd ligbedden en de helft parasols niets voor ons en vertrekken we verder zuidwaarts vandaag. 
We moeten nodig wat boodschappen doen. Op 10 minuten op onze geplande route is een LIDL dus dat komt goed uit. [N38°99394  E 20°73911]

Wij vinden de LIDL een prima winkel voor onze behoeften en het voordeel is ook dat bijna alle LIDL’s in Griekenland op de grote doorgaande  wegen buiten de grote plaatsen liggen. Je hoeft dus niet met je camper over onmogelijke wegen te frotten en er is altijd voldoende parkeerruimte.
Voor een groot deel is het assortiment hetzelfde als thuis. Sommige artikelen zijn iets duurder, en  andere goedkoper, zoals bijvoorbeeld de Ouzo waarvan we een paar flessen kopen. 
Het gróótste verschil met de LIDL’s thuis merk je pas als je met je boodschappen weer naar buiten komt: 35 graden en zon.
Zo ook nu. Het is poepheet of bloedheet, ik weet niet wat het heetst is. Tegen de tijd dat we alle boodschappen weggewerkt hebben in de camper staat het zweet weer in alle holtes.



Net goed en wel pad komen we langs de indrukwekkende resten van een oude stadsmuur. We zien pas een paar minuten verderop een gelegenheid om te keren. Dan parkeren we de camper pal langs de muur en gaan een smalle poort onderdoor. Later zal blijken dat het een soort van achteringang is. We komen in een indrukwekkende opgraving terecht. Het zijn de resten van het antieke Nikopolis. [coördinaten N38°0’34.6”  E20°44’4.0”] 
Het leuke van deze opgraving vinden wij dat er gewoon  nog volop opgegraven wordt. Op diverse plekken zijn mensen onder provisorische afdakjes bezig centimeter voor centimeter bloot te leggen. Op sommige plekken worden muren en gebouwtjes ook met oude gevonden stenen weer opgemetseld.


De mozaïeken vloeren in delen van de basiliek vinden we schitterend!
De ‘opgravers’ zijn opvallend vriendelijk en gastvrij. Ze nodigen uit om hun werk te bekijken en foto’s daarvan én van hen te maken. Hoe anders dan bij andere opgravingen waar chagrijnig personeel achter valse zonnebrillen op een fluitje blazen als je ook maar een teen verkeerd zet.
Op deze manier hier ga je vanzelf meer respectvol om met de omgeving. Althans, dat bemerken we bij onszelf.
Wij vinden een bezoekje meer dan waard als je in de buurt bent. 

Heter dan heet ondertussen gaan we via de achteringang weer richting camper. Daar treffen we op de grond een poes aan die het zo te zien ook enige tijd heel heet heeft gehad. Voor een ieder die een poes heeft….. prent dit beeld maar goed in want dit gebeurt er als je poes veel en veel te weinig vocht krijgt… Een droge poes dus.
Het is net zo’n poes als uit de een of andere tekenfilm. Waar dan een auto overheen rijdt waarna de poes met wat sterretjes om haar hoofd gewoon weer doorloopt.

Wij gaan ook weer door. We hebben de camperplek bij Vonitsa gepland. Een plaatsje aan de Amvrakische Golf ten westen van Preveza. Als we de tunnel onderdoor zijn bij Preveza (tol €5,-) zien we al vrij snel in een bocht naar rechts ook een prachtig stuk strand aan de linkerkant. We kunnen echter niet op tijd stoppen en weten ook niet zeker of je er met de camper op kunt. In een flits zagen we wel een onverharde afrit. Misschien komen we er later nog eens.

In Vonitsa aangekomen treffen we een levendig plaatsje wat wel op toeristen lijkt ingesteld. Voor ons sowieso wel prettig is de waterkraan op de splitsing waar je links richting strand gaat. [N38°91398  E20°89026]
Terwijl ik de watertank bijvul duikt Monique in de tegenover gelegen winkel waar het uitverkoop is. Ze scoort er een keileuk hemdje en witte short, samen voor acht euro. Zo mag ze vaker gaan shoppen.

We rijden via de winkel- en eettentstraat naar de boulevard en gaan daar rechts. Al snel rijden we het dorp weer uit. Aan het einde gaan we rechts en meteen achter een taverne weer links. Dan komen we op een plek uit het WOMO boekje waar plaats genoeg zou zijn om te overnachten. Dat is er inderdaad. Alleen staat het ons niet zo aan. Of dat nu ook komt door de zigeuners die er bivakkeren weten we ziet zo zeker. Dat zijn we wel meer gewend. Die hebben wel vaker naast onze camper hun verblijf opgeslagen. Er komt bij dat het op dit moment hier ook behoorlijk hard waait. Nee, hoewel we het niet helemaal kunnen plaatsen is het toch niet zo ons ding hier.

Voordat we op reis gingen heb ik eens uitvoerig via Google Earth ons globale reisplan vanuit alle hoeken bekeken. Toen heb ik ook in ergens in deze omgeving een onbekende baai gezien die me wel wat leek. Deze heb ik weer verwerkt in het navigatie programma MS Autoroute van Microsoft wat op ons netbook draait. Een heel handig Windows programma waarmee je bijvoorbeeld ook tekstvakken, pijlen, lijnen en links kunt plaatsen op de gebruikte kaarten.
Via een losse GPS muis kunnen we nu eigenlijk ‘live’ zien waar we rijden. Zo loodst dit programma onder leiding van Monique ons naar de betreffende baai. Anders hadden we dit nooit gevonden.
Via up en down weggetjes komen we precies uit waar we zijn moeten. En oh wat een treffer!
Een baai met achterin langs het strand een stuk of tien Griekse duurkampeerders. Je ziet dat wel vaker in Griekenland. De Grieken zetten er een oude caravan neer, bouwen er van alles aan, en komen er soms - zo lijkt het - in jaren niet meer. 

Vooraan de baai is een parkeergelegenheid onder eucalyptusbomen aan het strand. En in het midden een simpele maar sfeervolle taverne met tafeltjes en stoeltjes pal aan en op het kiezielstrand.
Men draait o.a. de echte Griekse blues. 
Nou en of dat we de enige camper en waarschijnlijk ook enige toeristen zijn. Nou en of dat we hier willen blijven. Alleen zijn we het nog niet eens over wáár de camper te plaatsen. Dan eerst maar eten. Het is een uur of vier en we hebben wel trek.

We krijgen de indruk dat een gezin de toko runt. Mama staat in de keuken, waarschijnlijk wat gezinsleden die aan een tafeltje zitten, en een jonge knul (zoon?) Costas (hoe kan het anders) van een jaar of vijftien die de ober is. 
Het is een leuke knul die wat angstig reageert en hulp gaat vragen als we vragen of hij ‘English speakt’. We hadden natuurlijk ook in ons vloeiend Grieks kunnen vragen wat er te eten is maar we willen het jong wat voorbereiden op het massatoerisme.
Hij komt terug met een kaart. Monique en ik buigen ons enkele minuten over de kaart die een typische Griekse taverne kaart is.
Enkele minuten later komt de knul met nog een kaart. Het blijkt dat zijn mama-de-kokkin hem daarop heeft aangewezen welke gerechten er vandaag geserveerd worden. Tja, we hadden het kunnen weten op zo’n locatie. We hebben de keus tussen Mousaka, Beef with potatoes, en een visgerecht. Behalve lekkerbekjes en kibbeling en ik af en toe een rolmops eten we geen vis dus bestellen we een Moussaka en een Beef with Potatoes. Hoe simpel kan uit eten zijn.
We doen er een Griekse salade bij en twee Mythos bier. 
De gerechten zijn simpel maar simpelweg erg lekker. Er valt niks op aan te merken. Het beef is heerlijk gestoofd rundvlees met zoals het hoort lekkere randen vet. Die vinden we dan iets minder maar de tavernehond die al aan onze voeten is gaan liggen kan het erg waarderen. Ik heb er weer een vriend voor het leven bij.
We zijn helemaal in onze sas hier. Als we vertrekken krijgen we van moeders nog een paar trosjes erg ingedroogde blauwe druiven mee. Het zijn bijna rozijnen.

We lopen een stukje over het strand en zien een mooie plek voor onze camper. Die pikken we op en zo’n vijftig meter verwijderd van de taverne gaan we onder een paar bomen op tien meter van het strand staan. De douche en waterkraan zijn ook vlakbij. Niemand maakt ons weer wat. Op de stoeltjes voor de camper onder de bomen aan het strand onder de blauwe hemel zittend zeggen we: ‘deze plek gaan we niemand vertellen behalve onze goede kennissen. Dat zou zonde zijn voor de Griekse puurheid’.

Na een lekkere warme douche met onze buitendouche zitten we nog een hele tijd buiten met alleen het geluid van een hele relaxte zee en wat slaperig klinkende krekels.
Zo heel af en toe komt er een klein vissersbootje voorbij tjoeken die tot slechts enkele meters van het strand zijn netten in een cirkel uitwerpt en weer ophaalt. 
This is Greece guys! 

De sterrenhemel is vanavond nog sprankelender dan de vorige nachten. De maan laat zich nog niet zien en daardoor is zelfs de melkweg heel duidelijk zichtbaar. We filosoferen de hele week al over de sterren en het heelal. 
Zo kwamen we ook op een prachtige special van De Wereld Draait Door die laatst op TV was. Dat was een live-college van Professor Emeritus ……. (vergeten, zoeken we op) en ging over het ontstaan van de aarde, en over de oerknal. 
Een mooi fragment uit zijn betoog ging over de sterren. Op het moment dat wij een ster zien is die misschien allang verdwenen omdat het licht er zo lang over doet voordat het ons bereikt. Dus als wij op dit moment een ster zouden zien waarop we met een héééle grote telescoop een poes zouden zien rondlopen is eigenlijk op dit moment die poes allang uitgedroogd. Misschien al zo’n tienduizend jaar. 
Stel dat een andere nog niet droge poes op die ster op dít moment naar de aarde zou kijken dan zou zij het leven zien wat zich hier tienduizend jaar geleden afspeelde. Interessant hè?

En zo fantaseren en filosoferen we er een beetje op los op zulke avonden.
Nog effe onze eigen kronkel dan: wat nu als er op een ster een héééle grote spiegel zou staan die op de aarde gericht was? En wat als wij dan met een telescoop dat spiegelbeeld konden bekijken? 
Dan zouden wij toch flink in de historie van de aarde kunnen kijken. Toch?
Helaas is het allemaal fantasie met een paar wijntjes op maar stel……

Greetings from the stars

Woensdag 5 september 2012
overnachten ergens in de buurt van Paliampela
KM 60361
N 38.92009  E20.99969


mm2greece2012 weergeven op een grotere kaart

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen