vrijdag 24 augustus 2012

Vertrek uit beuningen

Vrijdag 24 augustus 2012
Ontwaken in Beuningen, Nederland
KM 58670
N     E

Vakaaaaaantieieieiei!!!!!

Gelukkig had ik een rustige nachtdienst waarin ik mooi nog zo’n anderhalf uur slaap kon pakken. Thuis pak ik er nóg drie en dat moet even genoeg zijn om in Düsseldorf te komen vandaag. Want dat is onze eerste stop op deze trip naar Griekenland.

Naar Griekenland dus weer. Ik geloof ongeveer het zevende jaar op rij met de camper. Naar het vasteland van Griekenland vaak gecombineerd met (ook schier-)eilanden als Naxos, Kefalonie, Elafonissos, Thassos, Lefkas en Thassos. Daarvóór gingen we met het vliegtuig al naar eilanden als Kreta, Corfu, Samos, Naxos, Karpathos, Zakynthos en Rhodos. Griekenlandfans kun je dus wel zeggen.

We willen op deze heenreis naar Griekenland
de Caravan-Salon in Düsseldorf bezoeken, Europa’s  grootste camper- en caravanbeurs. Eigenlijk doen we dat jaarlijks, deze keer met extra aandacht want onze prachtige Dethleffs Jubivan hebben we verkocht. Maar later meer daarover.

Monique is de hele ochtend al ‘laatste dingetjes’ aan het doen en vanaf twaalf uur deel ik dan ook in deze taak; de fietsen, computerspulletjes, de laatste etenswaren, belangrijke papieren en check check dubbelcheck. Ondanks dat zullen we best wel weer iets vergeten.
De lezers van onze vorige vakantieblogs weten dat we vóór vertrek altijd een ‘uitzwaaikoffie’ doen bij  óf Thea en Tonnie, de ouders van Monique, óf bij Truus, de moeder van Michel.
Vandaag is het bij T&T die honderd meter verderop wonen. Om goed twee uur zijn we er  waar toevallig ook nog een hele bubs andere visite is. Een gezellige boel is het.
Rond half vier is het werkelijke uitzwaaien. ‘Of ik toch maar heel voorzichtig wil rijden want ik heb een kostbaar bezit bij me’ prent Thea me zoals elk jaar weer in. En ze bedoelt niet de camper maar haar dochter Monique uiteraard.

We maken een kleine omweg langs de caravan- en campingzaak De Greef in Grave om 2 x 2,5 ltr Thetford Aqua Kem Blue te halen. Dat is vloeistof om in de toiletcassette te doen. Het spul zorgt dat de poep en pies en eventueel toiletpapier sneller opgelost worden. Prettige bi jkomstigheid is dat de ontlasting een niet-ontlastinggeur krijgt. Het ruikt bijna lekker. Er is een ‘Blue’ variant en er is een ‘Green’ variant. Green – het kan niet missen – is de biologische verantwoorde/afbreekbare variant. Helaas ruikt die een stuk minder ‘fris’ dan de blue variant.  Ik herken hetzelfde effect bij een aantal biologisch verantwoord levende mensen in ons dorp…..
Het spijt me voor de milieu freaks maar wij kiezen voor ‘Blue’. Vijf liter, we kunnen dus maar raak poepen en piesen deze vakantie.

Staande voor De Greef krijgen we nog een reactie van een stel wat net naar binnen gaat: ‘wat een mooie camper, we zouden hem zo kopen’.  ‘Helaas voor u, hij is net verkocht’ zegt Moniqiue.

De trip naar Düsseldorf verloopt boven verwachting erg voorspoedig. Niks files, niks drukte. Rond half zes komen we aan op de giga-camperplek bij de beurs.
We houden eigenlijk totaal niet van grote camperplekken. Maar deze heeft wel iets. Tijdens de beurs staan er elke dag/nacht rond de 3000 campers geparkeerd. Buiten valt bijna net zoveel te verlekkeren als binnen.
Ontelbare rijen campers op het gras met tussen de rijen ruimte genoeg om voor je camper te zitten.
Als je geluk hebt sta je lekker onder een boom voor wat schaduw en als je pech hebt sta je helaas ook onder een boom en draait je satellietschotel zich heel veel slagen in de rondte zonder iets te vinden.
Het laatste geldt niet voor ons want wij doen het zonder satellietontvanger.

Het is allemaal puik geregeld hier. Er zijn niet veel plekken met stroom maar daar zijn wij toch niet van afhankelijk met ons zonnepaneel.
Als je lid bent van de CaravanSalon Club betaal je slechts 12 euro per dag. Als je wilt kun je gratis douchen. Verder staat er een belachelijk grote feest/bier/muziektent met elke avond live muziek. Bij de tent is een soort van ‘eetplein’ met voor bijna elk wat wils. Diverse varianten van de in Duitsland populaire Bratwurst zijn favoriet. En ’s morgens vanaf 7 uur zijn hier diverse verse broodjes te koop.

We komen hier bijna elk jaar. Nu iets gerichter omdat we ons wat meer willen oriënteren op wat nu. Wat nu? Wat ná onze Jubivan? Want ja, we hebben onze camper verkocht. Dit wordt dus onze laatste trip met ons reismaatje.
Op de stoeltjes naast ons maatje zittend nemen we een borrel . En nog een.
De borrels maken ons een beetje wee(moedig). We mijmeren hardop wat. Het doet toch wel wat verdriet. Want onze Jubivan voelt echt bijna als een maatje. Wat is ie mooi, en wat is ie lief. Van binnen als een vrouw, maar as een stoere vent heeft hij ons over de hoogste passen en naar de mooiste stranden gebracht. Tijdens –of beter gezegd ná – feestjes en concerten was hij/zij onze nachtopvang. Altijd goed voor ons geweest. Nooit gehaperd. Eerlijk gezegd hebben we hem/haar dan ook altijd wel erg goed verzorgd. Gewassen, geschoren en in de wax gezet. Altijd bij de Ford-dealer  geweest voor de anatomie en elk jaar bij de Dethleffsdealer voor controle op lekkage. Wie goed doet goed ontmoet zullen we maar zeggen.
We zullen de laatste reis  extra bewust genieten!!

Genoeg geweend. Na de aperitiefjes maken we nasi, ondertussen bijna traditie geworden op de eerste heenreisdag. Kant en klaar spul van de C1000 met diepvries saté en verse eitjes van de boer. Althans, van de kippen van de boer.

Ik ben mijn slippers vergeten. Noodgedwongen moet ik me dan maar weer overgeven aan de  Croqs-schoenendracht die vooral onder camperaars toch wel erg in is.
We hebben ieder een paar in de camper staan omdat ze stiekem toch wel heel erg handig zijn. Vooral om te douchen op het strand of op die vieze douches op de boot. Nu ontkom ik er noodgedwongen niet aan. En och, met een paar borrels op…
Ik hoorde gisteren trouwens op het nieuws dat er in Oostenrijk in een rivier een paar kinderen ternauwernood ontsnapt zijn aan een krokodil. Nee, dat is geen geintje. Ook geen geintje is dat ze in het journaal op TV enkele gekleurde Croqs lieten zien die aangevreten waren door de krokodil. Eigen schuld dikke bult, die schoenen heten niet voor niets zo. En nee beste lezers, ik maak echt geen geintje, google het maar na.

Net als we klaar zijn met eten en afwassen en besloten hebben een afterdinner rondje te lopen begint het te hozen. Dan maar niet. Dan maar naar bed.

Overnachten in Dusseldorf, Duitsland
Op de P van de Messe
KM
N51.26705    E6.71863

mm2greece2012 weergeven op een grotere kaart

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen