wassen, drogen en niet strijken

Donderdag 6 september 2012
ontwaken ergens in de buurt van….
KM 60361
N 38.92009  E20.99969

We blijven. Mocht de lezers dat nog niet duidelijk zijn lees dan het verhaal van gisteren nog maar eens door. We staan onder een paar mooie bomen en prachtig afgeschermd van de taverne en caravans van de Griekse duurkampeerders die er overigens nu toch niet zijn. Ja toch, verderop lijkt één caravan op dit moment bewoond.

Om een nuttige draai aan deze dag te geven gaan we de was doen. Wel eerst buiten ontbijten natuurlijk. En wel daarna eerst even zwemmen natuurlijk.
Omdat we de waterkraan hier op tien centimeter ..

..afstand hebben hoeven we ons geen zorgen te maken over onze watervoorraad. Gas hebben we ook genoeg bij ons (2 x 11kg) dus we zetten de boiler aan voor warm water. Het duurt ongeveer 15 minuten om 12 liter water op 40 graden te hebben.
De was doen we in de Tupperware wonderemmers. Veel camperaars van de oudere generatie kennen ze wel. Velen zijn verbaasd dat ze nog te koop zijn. Jawel beste mensen, bij ons Monique!
Die doet in Tupperware.

Hoe werkt dat:
De emmer voor driekwart vullen, wat handwasmiddel erbij, goed oplossen, eventuele heftige transpiratieoksels extra insmeren met handwasmiddel, wasgoed in de emmer, water bijvullen tot 5 centimeter onder de rand, deksle erop, emmer een paar maal kiepen (kantelen), emmer ontluchten bij het deksel (net zoals je met de levensmiddelendoosjes van Tupperware doet), nog een keer kiepen, nog een keer ontluchten, wegzetten bij voorkeur in de zon, en na 20 minuten kun je de boel uitspoelen.

Je wilt het niet geloven maar ik had flink gespetterd met bakken en had een stuk of tien heftige vlekken in mijn lichtgele shirt van de marinade van olijfolie. Ik dacht ‘die vlekken gaan er nooit meer uit, dat shirt kan ik weggooien’.
Ik heb de vlekken extra ingesmeerd met het handwasmiddel en vervolgens gewwon bij de rest van het wasgoed in de wonderemmer gedaan. Na twintig minuten echt geen vlek meer te zien! Nee, beste mensen, da’s geen verkooppraatje en ik krijg ook geen bonus van Monique maar het is echt zo.

Blijkt het bij jou toch niet zo te werken kun je er altijd nog water in halen, de sla in wassen, of op poepen. Niet persé in die volgorde.
We doen vier emmers, hangen de voel aan onze portable droogmolen en laten weder en wind de rest doen.
En dat gaat snel bij een dikke 30 graden en een flink briesje. Want het waait lekker door hier in deze baai. Op dit soort dagen mijmer ik wel eens terug naar mijn fanatieke windsurfjaren. Toen dacht ik vaak ‘had ik maar een camper. Dat is pas ideaal als je surft’.
Nu hebben we een camper maar helaas ben ik al weer bijna 20 jaar geleden met windsurfen gestopt. Op dagen als deze voelt het echter als de dag van gisteren.

Een heel heel klein beetje een alternatief is dobberen op een zilvergrijs luchtbed met heel veel verschillende kleurtjes. Dat doen we dan ook in de middag. En als Monique dat doet is dat een teken dat ze zich heerlijk op haar gemak voelt op een plek.
Dat voelen we ons inderdaad allebei hier.

af en toe zijn er nóg wat strandgasten

Zo kabbelt de dag voort. Ergens in de middag haalt Monique twee frappe ’s bij de taverne terwijl ik lig bij te komen van het uitwringen van de was. 

Het Zwitserleven gevoel…

We koken vandaag zelf. Monique heeft heerlijke tzatziki en een Griekse salade gemaakt. Die kan zo een Grieks restaurant beginnen. Ik grill er lekkere haaskarbonades bij. 

Het is opnieuw een kraakheldere sterrenhemel en met het boek ‘Survival: het S.A.S. handboek van John Wiseman’ in de hand op het strand worden we weer heel wat wijzer.

Starry starry night……

Donderdag 6 september 2012
overnachten ergens in de buurt van Paliampela
KM 60361
N 38.92009  E20.99969

mm2greece2012 weergeven op een grotere kaart